Bugatti Veyron 16.4 – jeden z najszybszych i najdroższych samochodów na świecie, ze zmierzoną prędkością maksymalną 407,8 km/h. Do 100 km/h rozpędza się w 2,5 sekundy. Trafił do produkcji we wrześniu 2005. Produkowany jest przez koncern Volkswagen AG. Sprzedawany pod marką Bugatti (Volkswagen jest obecnie właścicielem Bugatti). Został nazwany na cześć kierowcy wyścigowego Pierre'a Veyrona, który wygrał 24-godzinny wyścig Le Mans w 1939, ścigając się dla firmy Bugatti. W 2009 roku wprowadzono do produkcji wersję Grand Sport ze zdejmowanym dachem.

W chwili wejścia na rynek, Bugatti Veyron był przez techników określany jako najszybszy seryjny samochód świata. Niestety rekord ten nigdy nie znalazł się w Księdze Rekordów Guinessa – od rozpoczęcia produkcji nie przeprowadzono oficjalnych testów (choć wielu dziennikarzy i techników udowodniło, że samochód rzeczywiście przekracza 400 km/h), natomiast w pierwszej połowie września 2007 nieoficjalny rekord Veyrona został pobity przez amerykański supersamochód SSC Ultimate Aero Twin Turbo. Jego prędkość maksymalna, będąca oficjalnym rekordem wśród samochodów produkowanych seryjnie, to 411,76 km/h.

W Veyronie zastosowano wyjątkowe nawiercane i wentylowane tarcze hamulcowe z włókna węglowego, które zasysają zimne powietrze aby zredukować fading. Każdy zacisk hamulcowy ma 8 tytanowych tłoczków. Bugatti twierdzi, że samochód hamuje z opóźnieniem 1,3 g (12,75 m/s²) na drogowych oponach. Prototypy poddawano testom powtarzającego się hamowania z opóźnieniem 1 g, hamując z 320 do 80 km/h bez fadingu. Biorąc pod uwagę potężne przyspieszenie samochodu, taki test mógł być przeprowadzany co 22 sekundy. Przy prędkościach ponad 220 km/h tylne skrzydło zachowuje się jak hamulec aerodynamiczny, ustawiając się pod kątem 70° w ciągu 0,4 sekundy od naciśnięcia na pedał hamulca. Zapewnia ono opóźnienie podczas hamowania dochodzące do 0,6 g (5,88 m/s²). Bugatti twierdzi, że pojazd jest w stanie się całkowicie zatrzymać z prędkości maksymalnej w czasie poniżej 10 sekund. Co ciekawe, siła hamowania jest tak równo rozkładana na każde koło, że samochód nie zboczy z toru jazdy, gdy kierowca puści kierownicę, nawet hamując z prędkości bliskiej maksymalnej.